مرتبه‌ايست كه حرام شده در حق بعضى از ايشان آتش دوزخ . يا آن كه حرمت آتش دوزخ دو نحو باشد : يكى حرمت از روى عدل ، و يكى حرمت به عنوان تفضّل ، پس در اين صورت حرمت مطلق از جهت جميع متحقّق خواهد بود ، به اين نحو كه حرمت به عنوان عدل مختصّ ذرّيهء بطنى باشد ، و حرمت تفضّلى از جهت ساير ذرّيه متحقّق شود ، موافق اولويت تعميم كه ابن شهرآشوب نقل نموده . و منافى نباشد با امثال حديثى كه من بعد در خاتمهء كتاب در فصل چهارم از معانى الأخبار از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا عليه السلام منقول است كه فرمودند « يا زيد » كه برادر آن حضرت بوده : يا زيد أغرّك قول بقّالي الكوفة أنّ فاطمة أحصنت فرجها ، فحرّم اللَّه تعالى ذرّيتها على النار ، واللَّه ما ذلك إلّا الحسن والحسين وولد بطنها خاصّه « 1 » . به نحوى كه با ترجمه در خاتمهء كتاب به فضل اللَّه تعالى مذكور مىشود . و اهتمام در ذكر اين اختصاص از حضرت ابوالحسن عليه السلام به سبب عدم غرور ساير ذرّيه ، و جسارت بر امور غير مرضيه باشد ، چنانچه بعد از اين در سند هشتاد و نهم حديث از حضرت رسول عليه السلام مذكور مىشود كه فرمودند : لولا أن تطغى قريش لأخبرتها بالذي لها عند اللَّه عزوجل . يعنى اگر مغرور نمىشدند قريش و از حد بيروى نمىرفتند ، البتّه خبر مىدادم قريش را بدانچه مر ايشان را نزد خدا هست از قرب و منزلت . با وجود آن كه محتمل است كه مراد آن حضرت عليه السلام از حلف به مضمون مسطور اين باشد كه در حين ايراد حديث مذكور اولاد حضرت فاطمه عليها السلام منحصر به اولاد بطنى بودند بدون ساير ذرّيه .

--> ( 1 ) معانى الأخبار ص 106 .